Kaarslicht is de goedkoopste verbouwing die er bestaat.

Drie of vijf, niet twee of vier. Oneven groepen lezen als een compositie, even groepen als een symmetrische opstelling die om een middelpunt vraagt dat er meestal niet is. De uitzondering: een strak paar op een schouw of aan weerszijden van een spiegel.

Werk met hoogteverschil van minstens een derde. Drie kandelaars van 20, 28 en 36 centimeter maken een silhouet; drie van gelijke hoogte maken een hek. Het verschil in vlamhoogte is wat de groep leven geeft.

Houd het bij één materiaalfamilie per groep: alles messing, alles keramiek, alles glas. Meng je materialen, doe dat dan over de kamer heen en niet binnen één cluster. Messing en gepatineerd brons passen bij warme, aardse paletten; mat zwart en helder glas bij koelere, strakke interieurs.

Zet de groep tegen iets aan: een spiegel, een schilderij, de wand. Een cluster midden op een lege tafel mist een achtergrond om schaduw op te werpen.

Dinerkaarsen (de klassieke lange kaars) horen op tafel en op het dressoir, op ooghoogte of net eronder. Ze branden 6 tot 8 uur en druipen minder wanneer je ze een uur voor gebruik in de vriezer legt.

Stompkaarsen horen laag: op een dienblad, in een open haard die niet gebruikt wordt, in de vensterbank. Ze branden lang, staan stabiel en zijn de veiligste keuze in een huis met kinderen of katten.

Waxinelichtjes werken alleen in aantal en in een houder die het licht filtert: glas, geperforeerd metaal, keramiek. Los op een schaal blijven het theelichtjes uit een winkelrek.

Materiaal maakt uit voor de lucht in huis. Kaarsen van rapszaad-, soja- of bijenwas roeten minder dan goedkope paraffine en geven minder geur af. In een slaapkamer zonder raam open is dat het verschil tussen sfeer en hoofdpijn. Meer van dat hotelgevoel bouw je op zoals in hotel chique slaapkamer.

Een brandende kaars hoort minstens 30 centimeter van gordijnen, boekenruggen en droogbloemen vandaan. Droogbloemen naast een vlam is de meest gemaakte stylingfout van het najaar, en de gevaarlijkste.

Zet kaarsen op een niet-brandbare ondergrond: keramiek, steen, metaal, glas. Een houten dienblad kan, mits de kaars in een houder staat die de was opvangt.

Knip de lont terug tot ongeveer 5 millimeter voor elke keer aansteken. Een lange lont geeft een hoge, roetende vlam die zwarte strepen op de wand achterlaat en de kaars scheef laat afbranden.

LED-kaarsen zijn de eerlijke oplossing op plekken waar je niet bij blijft: hoge planken, een kinderkamer, de vensterbank aan de straatkant. Kies dan wel een warm model zonder blauwzweem, anders werkt het effect tegen je. In het seizoensritme past dat precies bij onze aanpak van seizoensstyling zonder rommel.